شعرا که قابل نداره اما همش واسه خودت فقط نوشتم اینا رو بخاطر تولدت نگات قشنگه ولی کن یکم عجیب و مبهمه من از کجا شروع کنم دوست دارم یه عالمه منو گذاشتی و بازم یه بار دیگه رفتی سفر نمی دونم شاید سفر برای دردات مرحمه تا وقتی اینحا بمونی یه حالت عجیبیه من چه جوری واست بگم بارون قشنگ ونم نمه هوای رفتن که کنی واسه تو فرقی نداره اما به جون اون چشات مرگ گلای مریمه آخرشم دق می کنم تا منو دوست داشته باشی مردن که از عاشقیه یک دفعه نیست که کم کمه من نمی دونم تو چرا اینجور نگاهم می کنی زیر نگاه نافظت نگاه عاشقم خمه می پرسم از چشمای تو ممکنه اینجا بمونی می خندی و جواب میدی رفتن من مسلمه برو، برو به خاطر خودت اما به من یه قول بده هرجای که دنیای که بری دیگه نشو مال همه رسم که لحظه ی سفر یادگاری بهم میدن قشنگترین هدیه ی تو، تو قلب من یه مشت غمه شاید اینو بهم دادی که همیشه با من باشه حق با توِ تو راست میگی غمت همیشه پیشمه دیدی گلا شب که میشه اشکاشونو رو می کنن یادت باشه چشم منم همیشه غرق شبنمه تو میریو اسم منو از رو دلت خط میزنی اسم قشنگ تو ولی همیشه هرجا یادمه چشمای روشنت یکم کاش که هوای منو داشت تنها توقعم فقط یه بار جوابه ناممه فرستنده متن : الی