دختر در حال راه رفتن… دوفففففففسک (زمین خوردن به دلیل نقص فنی در قسمت پاشنه کفش) رفیق دختر: آخ جیگرم خوبی؟ فدات شم! الهی بمیرم! چی شدی تو یهو؟ وااااااااااای… یک رهگذر: دخترم خوبی؟ فشارت افتاده؟ میخوای برسونمت دکتری جایی؟ یک پسر جوان رهگذر: ای وای خانوم حالتون خوبه؟ دستتونو بدین به من! من ماشینم همینجا پارکه یه لحظه وایسین،با این وضع که دیگه نمیتونین پیاده برین!

دختر در حال راه رفتن… دوفففففففسک (زمین خوردن به دلیل نقص فنی در قسمت پاشنه کفش) رفیق دختر: آخ جیگرم خوبی؟ فدات شم! الهی بمیرم! چی شدی تو یهو؟ وااااااااااای… یک رهگذر: دخترم خوبی؟ فشارت افتاده؟ میخوای برسونمت دکتری جایی؟ یک پسر جوان رهگذر: ای وای خانوم حالتون خوبه؟ دستتونو بدین به من! من ماشینم همینجا پارکه یه لحظه وایسین،با این وضع که دیگه نمیتونین پیاده برین!

به چشمای خودت قسم دیگه بهت نمیرسم وصال تو خیالیه وای که دلم چه حالیه یادت میاد بهارمون دلای بیقرارمون قایم شدن تو کوچه‌ها دور از نگاه بچه‌ها بازیهای عروسکی آخ که چه حیف شد کودکییه کم برس باز به خودت میخوام بیام تولدت اونوقتا اینجوری نبود راهت به این دوری نبود حالا که عاشقت شدم نیستی دیگه مال خودم؟ پاییز چه فصل زردیه عاشقی هم چه دردیه گم شده باز بادبادکم تو نمیای به کمکم؟ میخوام دستاتو بگیرم تو بمونی من بمیرم عاشقیم نوبتیه؟ آخ که چه بد عادتیه من نگرانم واسه تو قبله‌ی دیگران نشو اشکم به این زلالیه دل تو از من خالیه؟ تو مه عشق تو گمم هلاک یه تبسمم تو شدی مال دیگری؟ چه جور دلت اومد بری؟ قفلا که بی‌کلید شدن چشا به در سفید شدن چه امتحان خوبیه دوریت عجب غروبیه بارون شدیده نازنین از تو بعیده نازنین خاطره رو جا نذاری باز منو تنها نذاری اونوقتا مهمونت بودم دنیا رو مدیونت بودم اونوقتا مجنونم بودی کلی پریشونم بودی قصه حالا عوض شده صحبت یه تولده قلبتو دادی به کسی یه کم واسم دلواپسی؟ ستاره‌مون یادت میاد دلواپسم خیلی زیاد فقط تماشا میکنی بعد عشقو حاشا میکنی؟ چه لطفی به من میکنی تکلیفو روشن میکنی میگی گذشت گذشته‌ها چه راحتن فرشته‌ها سر به سرم که نذاری بگو یه کم دوسم داری؟ نمیمونی؟ من میمونم میری یه روزی میدونم اولا مهربونترن اونایی که همسفرن اشک منم که جاریه نگه دار یادگاریه میسپارمت دست خدا اگه دوسم داشتی بیا میسپارمت دست خدا اگه دوسم داشتی بیا واسه ما جشن تولد یه بهونه بود همیشه واسه ما جشن تولد یه بهونه بود همیشه که رو هدیه بنویسیم دلم از تو دور نمیشه

آسمون آرزومون پره از ابرای تیره آسمون آرزومون پره از ابرای تیره لالایی واست بخونم تا شاید خوابت بگیره اگه از خواب نپریدی توی خواب خدا رو دیدی یه جوری بپرس ازش که دلامون چرا اسیره باز که چشماتو نبستی ببینم باز که نشستی میدونم یه جوری هستی که دلت از همه سیره اما بهتره بدونی طبق اصل مهربونی دل واسه عاشق نبودن راه نداره ناگزیره چشای تو شده خسته بغض آرزوت شکسته اما باز تو فکر اینی اگه من رو نپذیره بهتره بیدار نشینی اونو توی خواب ببینی واسه‌ی دیوونه بودن عزیزم همیشه دیره خوش به حال بعضی مردم که شدند تو زندگی گم خوش به حال بعضی مردم که شدند تو زندگی گم التماس بیگناها پیششون چقدر حقیره نه به فکر عطر یاسند نه به فکر التماسند خنده داره واسشون که دل ما یه جایی گیره چی بگم شبم تموم شد ندیدم اونو حروم شد کاش میدونست یکی اینجا بد جوری واسش میمیره کاش که بود یه قطره بارون واسه طرح نامه‌هامون به دل همیشه دریات از کسی که تو کویره کاش که بود یه قطره بارون واسه طرح نامه‌هامون به دل همیشه دریات از کسی که تو کویره عزیزم سلام یه چیزی بیا بیوفا بشیم عزیزم سلام یه چیزی بیا بیوفا بشیم دوست دارم که ما یه جور از همدیگهجدا بشیم فکرشو کردم و گفتم واسه چی دیوونه شیم بهتره ما هم مثل تموم عاقلا بشیم میدونی دیدم نمیشه من و تو با هم باشیم هر کدوم باید بریم دوباره مبتلا بشیم ما دو تا اسیر همدیگه شدیم یه جور بد کاش فراموش کنیم و از دست هم رها بشیم دور شدیم از حرفای روزای آشناییمون سخته اما بیا باز مثل غریبه‌ها بشیم ستاره خواستم بچینم دیگه دستم نرسید ما باید نزدیکتر از این به ستاره‌ها بشیم یه چیزی مثل یه شک منو رها نمیکنه بیا امشبو منو تو غرق یه دعا بشیم فکرشو کردی دیگه خدا ما رو دوست نداره بیا باز بنده‌های عزیز واسه خدا بشیم خواستم امتحان کنم تو رو ببینم چی میگی بیا به هرچی که بود تو شعر بی‌اعتنابشیم خواستم امتحان کنم تو رو ببینم چی میگی بیا به هرچی که بود تو شعر بی‌اعتنابشیم

دلم می خواد یک چیزی رو بدونی دلم می خواد یک چیزی رو بدونی دیگه نه عاشقی نه مهربونی منم دیگه تصمیمو گرفتم اصلا نمی خوام که پیشم بمونی یک شب که داشتم فکرهامو می کردم دیدم با تو تلف شده جوونیم یک جا یک جمله قشنگی دیدم عاشق رو باید از خودت برونی چه شعرهایی من واسه تو نوشتمچه شعرهایی من واسه تو نوشتم تو همه چیز بودی جز اسمونی یادت میاد منتمو کشیدی تا که فقط بهت بدم نشونی یادت میاد روی درخت نوشتی تا عمر داری برای من میخونی یادت میاد حتی سلام منو گفتی به هیچ کس نمی روسونی حالا بیار عکسهامو تا تموم شه حالا بیار عکسهامو تا تموم شه اگه که وقت داری اگه می تونی نگو خجالت می کشی میدونم تو خیلی وقته دیگه مال اونی خوش باشی هر جا که میری الهی واست تلافی نکنه زمونی خوش باشی هر جا که میری الهی واست تلافی نکنه زمونی

کاش بیایم برای بی پناها سایه بون بشیم کاش بیاییم بای بی پناها سایه بون باشیم با دلای غم گرفته کمی مهربون باشیم کاش بیایم به باغبونا کمی حرمت بذاریم احترام سایه های خسته رو نگه داریم کاش به آسمونی ها دین مون رو ادا کنیم سهم خوشبختی مونو وقف بزرگترا کنیم کاش یه کاری بکنیم که خستگیها در بر شه مرهمی بشیم که زخم آدما کمتر بشه کاشکی شاخه درخت زندگی رو نشکنیم کاشکی شاخه درخت زندگی رو نشکنیم گل سرخ از شهر پاک باغچه نکنیم کاشکی پاک کنیم تمام اشکایی که جاریه کاشکی پاک کنیم تمام اشکایی که جاریه رنگ یاس هایی کنیم که همیشه بهاریه کاش دست پرنده های بی گناهبگیریم توی آسمون بریمدامن ماه بگیریم کاش با مهربونیمون غصه ها رو کم بکنیم رشته های عشقتا همیشه محکم بکنیم کاش بشینیم پای صحبت اونا که بی کسن کاش بشینیم پای صحبت اونا که بی کسن اگه درد دل کنن به آرزوشون میرسن کاش تو عصری که همش سنگی و آهنیه بگیم از چیزایی که خوبه ولی رفتنین کاش هنوز دیر نشده قدر همو خوب بدونیم نکنهنکنه دیر بشه تا ابد پشیمون بشیم کاشکی این یه جمله هیچ موقع ز یادمون نره آدمی چه بد باشه چه خوب باشه مسافره کاشکی این یه جمله هیچ موقع ز یادمون نره آدمی چه بد باشه چه خوب باشه مسافره فرستنده متن : فریبرز حضرتی

تو باغها گل سرخی، توی اسمون ستاره جایی رو سراغ ندارم که نشون از تو نداره تاریخ تولد تو توی دفتر حسابم شب که چشمامو می بندم با نمیذاری بخوابم عکس تو جور عجیبی توی چشمام می درخشه دیونم خدا می دونه کاش خودش منو ببخشه توی تابستون نسیمی آفتابی توی زمستون تو، تو همونی که گرونه نمیاد به دستم آسون وقتی من تو آسمونم تو توی راهه زمینی مشکل اینه چون عزیزی هرجا باشی نازنینی سفر دور و درازت بی خطر باشه الهی بی خبر منو گذاشتی ولی نه تو بی گناهی قیمت نگاه نازت خیلیه مثل صداقت مثل خوب بودن تو سختی واسه اثبات رفاقت توی خرداد گل یاسی توی آبان گل مریم چه شکنجه ی قشنگی میکشی منو تو کم کم چه تفاهمی تو عاقل دل من مات و دیونه درونم دست چشاته اینم آخرین بهونه دل تو یه وقتا سنگه یه روزم مثل بلوری شبا گاهی قرص ماهی یه روزم یه تیکه نوری حوصله که داشته باشی دو سه جمله میگی گاهی اما میلت که نباشه نداری حتی نگاهی چون غروب خیلی قشنگه تو خود خود غروبی چی بگم قحطی واژه است هر چی هستی خیلی خوبی عکس نازتو گذاشتم گوشه ی سفید دفتر تا دیگه هیشکی نبینه هر چی پنهون باشه بهتر مثل آسمون عجیبی شبی آبی شبی قرمز ولی هر رنگی که باشی منو دوست نداری هرگز یه روزی میشی یه دریا فرداش اما مثل کوهی هرچی دلت می خواد باش هرجا باشی با شکوهی لااقل خوب شد که لطفی کردی واسم نوشتی معنی حرف تو این بود که مطیع سرنوشتی دلمو دادم به دست تو برای یادگاری قابلی نداره بردار میدونم دوستم نداری وقتی که بارون میگیره چشام از عشق تو خیسه دل برات به قول سهراب زیر بارون می نویسه تنها آرزوم همینه تا یادم نرفته راستی کاش یه روز بهم بگی که من همون که می خواستی فرستنده متن : الی

غصه نخور مسافر اینجا ما هم غریبیم از دیدن نور ماه یه عمره بی نصیبیم فرقی نداره بی تو بهار مون با پاییز نمی بینی که شعرام همه شدن غم انگیز غصه نخور مسافر اونجا هوا که بد نیست اینجا ولی آسمون اشک ریختنم بلد نیست غصه نخور مسافر فدای قلب تنگت فدای برق ناز اون چشای قشنگت غصه نخور مسافر تلخه هوای دوری من که اینو می دونم که تو چقدر صبوری غصه نخور مسافر بازم می ای به زودی ما رو بگو چه کردیم از وقتی تو نبودی غصه نخور مسافر غصه اثر نداره از دل تو می دونم هیچ کس خبر نداره غصه نخور مسافر رفتیم تو ماه اسفند اردیبهشت که میشه تو بر می گردی لبخند غصه نخور مسافر همیشه اینجوری نیست همیشه که عزیزم راهت به این دورینیست غصه نخور مسافر تولد دوباره غصه نخور مسافر غصه نخور ستاره غصه نخور مگه تو کنار دریا نیستی من چشم برات می مونم ببین تو تنها نیستی غصه نخور مسافر غصه کار گلا نیس سفر یه امتحانه به جون تو بلا نیس غصه نخور مسافر تو خود آسمونی در آرزوی روزی که بیای و بمونی فرستنده متن : الی

سلام کسی که تو دلم درخشید من دیگه دوستت ندارم ببخشید بهتره که نپرسی علتش رو جون که خودت ندادی فرصتش رو بهتره این نامه ی آخر باشه فکر کنم این واسه ما بهتر باشه من واسه اون کسی که دوست ندارم نمی تونم شاخه گل بیارم بین تو و اون روزا کلی فرقه تو آسمونت پر رعد و برقهنه مهربونی نه واسم می خندی هر دری و من میزنم میبندی کو اونهمه شعرای عاشقونه کی بود بهم میگم سلام بهونه نه، نه صحبت از سلام بهونه ای نیست پرنده اینجاست ولی دونه ای نیست خواستی فقط صاحب یه قفس شی بری و با دیگری هم نفس شی خواستی بگی میشه تو دام بیافتم بعدش بگی دیدی بهت نگفتم از چشم من افتادی نازنینم دوست ندارم دیگه تو رو ببینم اون کسی که دم میزد از حسادت اگر بمیرم نمیاد عیادت منم می خوام اتمام حجت کنم خیال هر رومون رو راحت کنم اگر دلت همیم حالا بشکنه بهتر از آوارگی ها ی منه من کسی رو می خوام که عاشق باشه اول و آخرش شقایق باشه من کسی و می خوام که نیست مثل تو پشیمونم دوست ندارم برو پشیمونی گرچه نداره سودی خوب شد که فهمیدم بدی به زودی من کسی و می خوام که ناز و کم کم صدام کنه مثل فرشته مریم مثل همون روزای آشنایی نه مثل حالا نه مثل رهایی جواب بدی ندی دیگه تمومه نمی دونم جواب واسه کدومه نامه هامو از بس جواب ندادی جواب بدی شاید بشه زیادی شاخه نباتم که بشه واسظه دل نمی دم دیگه به این رابطه اما یادت باشه که این آدما کم نبودن پیشم ولی کن شما نیستید مثل اون روزای طلایی کی گفته سه تا بخش داره جدایی جدایی هر غمش هزارتا بخشه دل می سوزونه مثل آذرخشه من هر چی دوست دارم تموم شه نامه دلم میاد بازم میده ادامه دیگه تموم شد اون همه غم و رنج وقت قرار و شوق ساعت پنج برو برو پیش هرکس که دوست داری حق نداری اسم منم بیاری بخوای نخوای زود برو به سلامت خدا کنه بین ماها قضاوت فرستنده متن : الی

سلام ای تنها بهونه واسه ی نفس کشیدن هنوزم پر می کشه دل واسه به تو رسیدن واسه ی جواب نامت می دونم که خیلی دیره بذار به حساب غربت نکنه دلت بگیره عزیزم بگو ببینم که چه رنگه روزگارت خیلی دوست دارم تو مهتاب بشینم یه شب کنارت سرتو با مهربونی بذاری به روی شونم تو واسم فقط دعا کن آخه دنبال بهونم حالمو اگر بپرسی خوبه تعریفی نداره چون بلاتکلیفه عاشق آخه تکلیفی نداره نکنه ازم برنجی تشنه ام تشنه ی بارون چقدر از دریا ما دوریم بی گناهیم هردوتامون بدجوری بهم میریزه گاهی وقتا اتفاقی تو اگر نباشی از من نمی مونه چیزی باقی می دونی که دست من نیست بازیای سرنوشت رو قشنگا خط کشیده زشتا رو واسم نوشته باز که ابری شد نگاهت بغضتم واسم عزیزه اما اشکاتو نگهدار نذار اینجوری بریزه من هنوز چیزی نگفتم که تو طاقتت تموم شد باقیشو بگم میبینی گریه هات کلی حروم شد حال من خیلی عجیبه دوست دارم پیشم بشینی من نگاهت بکنم تو تو چشمام عشقو ببینی یادته منو تو داشتیم ساده زندگی می کردیم از همین چشمه ی شفاف رفع تشنگی مکردیم یه دفعه یه مهمون اومد عقلمو یه جوری دزدید دل تو به روش نیاورد از همون دقیقهفهمید اولش فکر نمی کردم که دلم رو بردهباشه یا دلم گول چشای روشنش رو خورده باشه اما نه گذشتو دیدم دل من دیونه تر شد به تو گفتم و دلت از قصه ی من با خبر شد اولش گفتم یه حس یا یه احترام ساده اما بعد دیدم که عشقه آخه اندازش زیاده تو بازم طاقت آوردی مثل پونه ها تو پاییز سرنوشت تو سفیده ماجرای من غم انگیز بدجوری دیونتم من فکر نکن این اعترافه همیشه نبودن تو کرده این دلو کلافه میدونم فرقی نداره واست عاشق بودنمن می دونم واست یکی شد بودن و نبودن من می دونم دوستم نداری مثل روزای گذشته من خودم خوندم تو چشمات یه کسی اینو نوشته اما روح من یه دریاست پر از موج و تلاطم ساحلش توی و موجاش خنجرای حرف مردم آخ که چه لذتی داره ناز چشماتو کشیدن رفتن یه راه دشوار واسه هرگز نرسیدن من که آسمون نبودم اما عشق تو یه ماهه سرزنش نکن دلم رو به خدا اون بی گناهه تو که چشمای قشنگت خونه صدتا ستارست تو که لبخند طلائیت واسه من عمر دوبارست بیا و مثل گذشته جز به من به همه شک کن من بدون تو میمیرم بیا و بهم کمک کن تو که چشمای قشنگت خونه صدتا ستارست تو که لبخند طلائیت واسه من عمر دوبارست بیا و مثل گذشته جز به من به همه شک کن من بدون تو میمیرم بیا و بهم کمک کن فرستنده متن : الی