آسمون آرزومون پره از ابرای تیره آسمون آرزومون پره از ابرای تیره لالایی واست بخونم تا شاید خوابت بگیره اگه از خواب نپریدی توی خواب خدا رو دیدی یه جوری بپرس ازش که دلامون چرا اسیره باز که چشماتو نبستی ببینم باز که نشستی میدونم یه جوری هستی که دلت از همه سیره اما بهتره بدونی طبق اصل مهربونی دل واسه عاشق نبودن راه نداره ناگزیره چشای تو شده خسته بغض آرزوت شکسته اما باز تو فکر اینی اگه من رو نپذیره بهتره بیدار نشینی اونو توی خواب ببینی واسه‌ی دیوونه بودن عزیزم همیشه دیره خوش به حال بعضی مردم که شدند تو زندگی گم خوش به حال بعضی مردم که شدند تو زندگی گم التماس بیگناها پیششون چقدر حقیره نه به فکر عطر یاسند نه به فکر التماسند خنده داره واسشون که دل ما یه جایی گیره چی بگم شبم تموم شد ندیدم اونو حروم شد کاش میدونست یکی اینجا بد جوری واسش میمیره کاش که بود یه قطره بارون واسه طرح نامه‌هامون به دل همیشه دریات از کسی که تو کویره کاش که بود یه قطره بارون واسه طرح نامه‌هامون به دل همیشه دریات از کسی که تو کویره عزیزم سلام یه چیزی بیا بیوفا بشیم عزیزم سلام یه چیزی بیا بیوفا بشیم دوست دارم که ما یه جور از همدیگهجدا بشیم فکرشو کردم و گفتم واسه چی دیوونه شیم بهتره ما هم مثل تموم عاقلا بشیم میدونی دیدم نمیشه من و تو با هم باشیم هر کدوم باید بریم دوباره مبتلا بشیم ما دو تا اسیر همدیگه شدیم یه جور بد کاش فراموش کنیم و از دست هم رها بشیم دور شدیم از حرفای روزای آشناییمون سخته اما بیا باز مثل غریبه‌ها بشیم ستاره خواستم بچینم دیگه دستم نرسید ما باید نزدیکتر از این به ستاره‌ها بشیم یه چیزی مثل یه شک منو رها نمیکنه بیا امشبو منو تو غرق یه دعا بشیم فکرشو کردی دیگه خدا ما رو دوست نداره بیا باز بنده‌های عزیز واسه خدا بشیم خواستم امتحان کنم تو رو ببینم چی میگی بیا به هرچی که بود تو شعر بی‌اعتنابشیم خواستم امتحان کنم تو رو ببینم چی میگی بیا به هرچی که بود تو شعر بی‌اعتنابشیم