کاش بیایم برای بی پناها سایه بون بشیم کاش بیاییم بای بی پناها سایه بون باشیم با دلای غم گرفته کمی مهربون باشیم کاش بیایم به باغبونا کمی حرمت بذاریم احترام سایه های خسته رو نگه داریم کاش به آسمونی ها دین مون رو ادا کنیم سهم خوشبختی مونو وقف بزرگترا کنیم کاش یه کاری بکنیم که خستگیها در بر شه مرهمی بشیم که زخم آدما کمتر بشه کاشکی شاخه درخت زندگی رو نشکنیم کاشکی شاخه درخت زندگی رو نشکنیم گل سرخ از شهر پاک باغچه نکنیم کاشکی پاک کنیم تمام اشکایی که جاریه کاشکی پاک کنیم تمام اشکایی که جاریه رنگ یاس هایی کنیم که همیشه بهاریه کاش دست پرنده های بی گناهبگیریم توی آسمون بریمدامن ماه بگیریم کاش با مهربونیمون غصه ها رو کم بکنیم رشته های عشقتا همیشه محکم بکنیم کاش بشینیم پای صحبت اونا که بی کسن کاش بشینیم پای صحبت اونا که بی کسن اگه درد دل کنن به آرزوشون میرسن کاش تو عصری که همش سنگی و آهنیه بگیم از چیزایی که خوبه ولی رفتنین کاش هنوز دیر نشده قدر همو خوب بدونیم نکنهنکنه دیر بشه تا ابد پشیمون بشیم کاشکی این یه جمله هیچ موقع ز یادمون نره آدمی چه بد باشه چه خوب باشه مسافره کاشکی این یه جمله هیچ موقع ز یادمون نره آدمی چه بد باشه چه خوب باشه مسافره فرستنده متن : فریبرز حضرتی